Euróvision, söngvakeppni evrópskra sjónvarpsstöðva. Allt það besta og enn meira af því versta sem er í gangi í tónlist og tísku í Evrópu dag. Allir reyna að koma með sem eftirmynnilegasta og mest “grípandi” lagið og vera í fötum sem eru “inn”. Þetta leiðir til þess að allir koma með nákvæmlega eins lög, sem jaðra við það að vera stolin. Síðan situr maður með öll þessi lög í heilanum næstu daga og jafnvel vikur á eftir.
Keppnin í fyrra var algjör hörmung. Við sendum mesta súkkulaðistákinn okkar, Jónsa en hvað þá? Öll hin löndin spiluðu út nákvæmlega sama spilinu. Jónsi varð bara einn af mögum, nákvæmlega eins strákum, að syngja nákvæmlega eins, rómantísk lög. Það sem olli mér mestum vonbrigðum var að lögin sem voru lélegust (ekkert mér fannst, þau voru lélegust!) gekk best og lagið sem var öðruvísi (það er venjulega eitt lag öðruvísi) fékk ekki það sem það átti skilið.
Okkur er, eins og venjulega spáð stórsigri. Við höfum m.a.s. þegar unnið, reyndar á breskum pöbb, en látum það ekkert fréttast. Allir virðast elska lagið okkar, veðbankar, rónar og allir sem vettlingi geta valdið hampa okkur sem sigurvegurum. Svo fer hún auðvitað í forkeppnina, en flest lögin á topp tíu í fyrra voru þaðan. Spurning um að fara að bóka Egilshöllina bráðum.
Laginu, If I had you love með Selmu, hefur verið líkt við Britney Spears lag, hvort sem það sé gott eða slæmt. Það er einmitt málið. Þetta lag, eins og svo mörg Eurovisionlög, gera út á það að fólk þekki laglínuna, þá hugsar það “hey já, þetta er gott lag af því það er alveg eins og lag sem mér fannst gott”. Þetta er ekki keppni um besta lagið, heldur hver kemst næst vinsælu lagi án þess að verða kærður fyrir ritstuld.
Ég var í mínu fyrsta prófi í dag, íslensku (gekk bara ágætlega :) ), og getið hvað, allt í einu áttaði ég mig á því að ég var með þetta helvítis lag á heilanum, ekki í fyrsta sinn. Frá því ég heyrði það fyrst og það fór í spilun á sjónvarps- og útvarpsstöðvum landsins, hef ég ekki náð því úr hausnum á mér. Kannski er það gott, því þá lenda kjósendurnir í því sama.
Hversu mikið sem ég hef orðið fyrir vonbrigðum á síðustu árum, hef ég af einhverjum ástæðum alltaf horft á næstu keppni með þá von að eitthvað breytist. Í fyrra sór ég að horfa aldrei á þetta “humbúkk” aftur, en viti menn, ég geri það hvort eð er fullviss um að Selma okkar rústi þessu.
Copyright © 2004 - 2006 Gunnar Sturla Ágústuson - Proudly powered by WordPress - Rétt XHTML og CSS