Ég hata dönsku. Ég skil ekki af hverju ég, næstum því 18 ára gamall er enn neyddur til að læra dönsku. Ég á að vera (og er nokkurn veginn) búinn að ákveða mig hvað ég ætla að gera “þegar ég verð stór”. Danska er ekki inni í því.
Mér finnst fínt að maður læri grunnin að sem flestu, þar á meðal dönsku — í grunnskóla. Mér finnst fáránlegt að neyða krakka sem eru í skóla af því þeir vilja það til að læra eitthvað sem þeir vilja ekki og munu ekki þurfa að nota.
Ég ætla líklega annað hvort út í eitthvað tengt eðlisfræði eða hönnun og ég leyfi mér að efa að nokkuð sem ég læri í dönsku hjálpi mér nokkuð, hvort sem ég vel.
Baldur, eðlisfræðikennarinn minn, segir að maður toppi, gáfnalega séð, um þrítugt og ég trúi því alveg, td. vann Einstein að almennu afstæðiskenningunni 31- 36 ára. Um þrítugt er meðal læknaneminn bara rétt að byrja (eða ekki). Mergur málsins er: Af hverju er verið að sóa tíma okkar í að læra eitthvað sem við hvorki viljum læra né teljum okkur þurfa?
Ég hef heyrt þau rök að “þetta sé grunnur að einhverju”. Ég fatta það ekki því ef ég þarf ekki að nota dönskuna hvernig getur þetta þá verið grunnur? Og á grunnurinn ekki að vera kenndur í grunnskóla?
Sumir segja að þetta sé eitthvað sem maður verði að læra og eigi þá bara að sætta sig við það. Já, hvar væri heimurinn staddur með þetta viðhorf? Svertingjar væri enn lamdir áfram í þrælanýlendum og Íslendingar enn fastir undir veldi Danakonungs (eða drottningar)
Þarna kemur ástæðan: Danir réðu yfir okkur í mörg hundruð ár og það er hefð að Íslendingar læri dönsku, ef svo er, er ekki kominn tími til að hætta að sóa tíma okkar í eitthvað sem er óþarfi út af hefð? Er þetta kannski út af því að okkur finnst við skulda Dönum eitthvað fyrir að halda úti verslun hérna (þar sem þeir okruðu og svindluðu af okkur það litla sem við áttum)? Danska er óþarfi.
Ætti ekki frekar að kenna mér betur eitthvað sem nýtist mér, eða bara henda mér úr skólanum fyrr?
Copyright © 2004 - 2006 Gunnar Sturla Ágústuson - Proudly powered by WordPress - Rétt XHTML og CSS